Δήμητρα Κοροκίδα: «Μια ή δυο θέσεις πιο ψηλά στο Τόκιο»

Δήμητρα Κοροκίδα: «Μια ή δυο θέσεις πιο ψηλά στο Τόκιο»

To Dokari συνεχίζει την παρουσίαση των παραολυμπιονικών μας, μελών της εθνικής παραολυμπιακής ομάδας και σας παρουσιάζει την Δήμητρα Κοροκίδα, πρωταθλήτρια του στίβου και μέλος της εθνικής ομάδας ποδηλασίας.

Συνέντευξη στην Χριστίνα Μουλά

Η Ελληνίδα πρωταθλήτρια κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στη σφυροβολία, με επίδοση 4.28 μ. στους παραολυμπιακούς αγώνες του Ρίο. Και πλέον, δεν μας το κρύβει, βάζει πλώρη για Τόκιο με στόχο μια από τις δύο πρώτες θέσεις... Γνωρίστε, λοιπόν, την Δήμητρα Κοροκίδα, μέσα από τη συνέντευξή της στο Dokari.gr.

Σφαίρα, δίσκος, ακόντιο και πρωτιές σε παγκόσμιο επίπεδο. Πες μας δυο λόγια για τα συναισθήματά σου την ώρα που αγωνίζεσαι.

Γενικά είμαι άνθρωπος που καθετί που βιώνει το νιώθει έντονα. Πριν αγωνιστώ έχω άγχος και ενθουσιασμό γιατί θέλω πολύ να πετύχω τον στόχο μου, όμως μόλις ξεκινήσει ο αγώνας μου, μόλις δηλαδή ανέβω στην ειδική καρέκλα από την οποία πραγματοποιώ τις ρίψεις, τα ξεχνώ όλα, ηρεμώ και επικεντρώνομαι σε αυτό που πρέπει κάνω.

Θα μας... συστήσεις τις δύο γάτες σου;

Οι δύο γάτες μου είναι το Γατάκι και η Φάτσα. Είναι και οι δύο θηλυκές, ταρταρούγες και με πολύ καλό χαρακτήρα. Η Φάτσα ως μικρότερη (σχεδόν 5 μηνών) είναι πιο δραστήρια και ταλαιπωρεί λίγο το Γατάκι καθώς θέλει συνέχεια να παίζει. Το Γατάκι είναι ήσυχο και καλόβολο, απλά λίγο πιο δυσκίνητο αφού της αρέσει το φαγητό και αυτό φαίνεται και από τη σιλουέτα της!

Γιατί είναι η Ιαπωνία ο προορισμός των ονείρων σου;

Μέσα από την ενασχόλησή μου με τις ασιατικές πολεμικές τέχνες γνώρισα την Ιαπωνία και από την πρώτη στιγμή με μάγεψε. Αρχικά με εντυπωσίασε το μοναδικό φυσικό τοπίο με τις θεαματικές λίμνες, τα ορεινά χωριουδάκια, τους ξύλινους παραδοσιακούς ναούς και τις πανέμορφες ανθισμένες κερασιές. Στη συνέχεια ταίριαξα με την φιλοσοφία του Zen, δηλαδή την κατάσταση κατά την οποία μέσα από το διαλογισμό βρίσκει κανείς την ηρεμία. Επίσης μου αρέσει πολύ η ιαπωνική κουζίνα και το σούσι!

Η απόφαση της ενασχόλησης με το ποδήλατο και της συμμετοχής σου στο παγκόσμιο πρωτάθλημα με χειρήλατο πώς προέκυψε;

Το καλοκαίρι του 2013, μετά το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου όπου κατέκτησα το ασημένιο μετάλλιο στο ακόντιο, ανακοινώθηκαν τα αγωνίσματα του στίβου που θα περιλαμβάνονταν στο πρόγραμμα των Παραολυμπιακών Αγώνων του 2016. Το ακόντιο βγήκε από την κατηγορία μου και έμεινε μόνο η σφαίρα και αυτή όμως με ερωτηματικό καθώς δεν ήταν σίγουρο ότι θα είχε αρκετές συμμετοχές. Τότε λοιπόν αποφάσισα να ξεκινήσω την ποδηλασία, αρχικά ως plan B για πρόκριση στους Παρολυμπιακούς Αγώνες όμως αργότερα εξελίχθηκε σε κάτι πραγματικά πολύ συναρπαστικό για μένα. Ακόμα και τώρα, που έχω αφοσιωθεί στο στίβο, συνεχίζω να κάνω ποδήλατο καθώς με βοηθά να βελτιώνω την καρδιοαναπνευστική αντοχή μου και μου δίνει τη δυνατότητα να αλλάζω παραστάσεις συμμετέχοντας σε αγώνες δρόμου ή ποδηλασίας σε ολόκληρη την Ελλάδα.

Αν ήθελες να στείλεις ένα μήνυμα σε ποιον ή ποιους θα το έστελνες και τι θα του(ς) έλεγες;

Θα ήθελα να στείλω ένα μήνυμα στους συνανθρώπους μου με αναπηρία. Η λέξη αναπηρία δεν πρέπει να μας φοβίζει και να αποσιωπάται όπως και ο άνθρωπος με αναπηρία δεν πρέπει να κρύβεται και να διστάζει να διεκδικήσει μια καλή και ποιοτική ζωή. Η συμβουλή μου είναι να βγουν έξω από το σπίτι, να κάνουν όνειρα και πράγματα που θα τους δώσουν χαρά και ικανοποίηση, να είναι ενεργά μέλη της κοινωνίας και να ζήσουν τη ζωή τους με πάθος. Το έχω πει στο παρελθόν και το ξαναλέω! Μην απογοητεύεστε περιμένοντας να αλλάξουν τα πράγματα γύρω σας (κοινωνία, κράτος, κατεστημένο) πάρτε εσείς την κατάσταση στα χέρια σας και οργανωθείτε, βρείτε κι άλλους ανθρώπους που έχουν κοινά όνειρα και αξίες με εσάς και ενωθείτε! Η ζωή είναι όμορφη και η διαφορετικότητα αποτελεί κομμάτι της.

Η Samsung στέκεται δίπλα σας και στηρίζει την προσπάθειά σας. Θεωρείς πως μέσω της πρωτοποριακής καμπάνιας της και το gnorisetous.gr βοήθησε στη διάδοση του παραολυμπιακού κινήματος;

Η Samsung κατάφερε μέσω της καμπάνιας της όχι μόνο να προβάλει στο ευρύ κοινό και να κάνει γνωστή την ύπαρξη του αθλητή με αναπηρία, αλλά εστιάζοντας στην προσπάθεια που καταβάλει και τις διακρίσεις που πετυχαίνει, να προκαλέσει το ενδιαφέρον και το θαυμασμό του κόσμου. Ο κόσμος μας γνώρισε και μας αναγνώρισε! Ήταν μια εξαιρετική δουλειά που σίγουρα βοήθησε σημαντικά στη διάδοση του παραολυμπιακού κινήματος στην Ελλάδα και χαίρομαι πολύ που συμμετείχα.

Ποιες είναι οι δυσκολίες που αντιμετωπίζεις στην καθημερινότητά σου και σε σχέση με την προπόνησή σου και πώς πιστεύεις ότι μπορούν αυτές οι συνθήκες να βελτιωθούν;

Οι δυσκολίες που αντιμετωπίζω όντας σε αυτή τη θέση αφορούν κυρίως τη προσβασιμότητα σε δημόσιους χώρους και χώρους αναψυχής, τη δυσκολία να πάω μια βόλτα χωρίς βοήθεια, αφού τα πεζοδρόμια είναι γεμάτα παγίδες και οι ράμπες, αν είναι σωστά φτιαγμένες, συνήθως μπλοκάρονται από αυτοκίνητα. Το ίδιο και στη προπόνηση, ειδικές πατέντες στα γυμναστήρια για να γυμναστούμε, αυτοσχέδιες ράμπες σε δημόσιους χώρους και βοήθεια από φίλους είναι απαραίτητα. Βασικά πάσχουμε από έλλειψη παιδείας όσον αφορά το θέμα της αναπηρίας και ο μόνος τρόπος για να διορθωθεί αυτό είναι η ενημέρωση και προβολή της διαφορετικότητας από τη μικρή ηλικία.

Επόμενος στόχος;

Ποιος άλλος από τους επόμενους Παραολυμπιακούς Αγώνες στο Τόκυο το 2020, στοχεύοντας σε μία ή δυο θέσεις πιο ψηλά! Άλλα μέχρι τότε έχουμε πολλούς αγώνες και πολλή δουλειά να κάνουμε! Πέρα από αυτό όμως, θέλω να μπορώ να ασχολούμαι για πολλά χρόνια ακόμα με τον αθλητισμό και με την προσπάθειά μου να εμπνέω τους ανθρώπους γύρω μου να κάνουν αυτό που αγαπούν.