Τις τελευταίες εβδομάδες, το έντονο κρύο πλήττει ταυτόχρονα μεγάλες περιοχές του βόρειου ημισφαιρίου. Η Βόρεια Αμερική, η Ασία και μέρη της Ευρώπης βρίσκονται υπό την επίδραση των αέριων μαζών της Αρκτικής. Οι Ιταλοί μετεωρολόγοι του 3ΒΜeteo και συγκεκριμένα ο Φρανσέσκο Νουσέρα, αναλύουν την εξέλιξη του χειμώνα και τον ρόλο της στρατοσφαιρικής υπερθέρμανσης.
Ο χειμώνας του βόρειου ημισφαιρίου παρουσιάζει στην πραγματικότητα διαφορετικά χαρακτηριστικά από ό,τι τα τελευταία χρόνια. Όχι τόσο για ένα μόνο ακραίο γεγονός, αλλά για τον τρόπο με τον οποίο οργανώθηκε η ατμόσφαιρα σε μεγάλη κλίμακα. Στην καρδιά αυτής της διαφοράς βρίσκεται μια ασυνήθιστη διαμόρφωση: ένα ταυτόχρονο πολυατμοσφαιρικό μπλοκ σε μεγάλα γεωγραφικά πλάτη.
Στην πράξη, τρεις μεγάλες περιοχές υψηλής πίεσης κυριαρχούν στα βόρεια γεωγραφικά πλάτη: μία πάνω από την Αλάσκα, μία μεταξύ Γροιλανδίας και Ισλανδίας και μία πάνω από τη ρωσική Αρκτική. Αυτές οι δομές δεν είναι απομονωμένες, αλλά αποτελούν μέρος ενός ενιαίου σχεδίου που περιλαμβάνει ένα μεγάλο μέρος του βόρειου ημισφαιρίου.
Υπό κανονικές συνθήκες, η χειμερινή ατμόσφαιρα κυριαρχείται από μια γρήγορη ροή από τα δυτικά προς τα ανατολικά. Οι διαταραχές ρέουν γρήγορα, ο καιρός αλλάζει συχνά και οι διαμορφώσεις δεν διαρκούν πολύ. Ωστόσο, όταν δημιουργούνται τόσο εκτεταμένα αντικυκλωνικά μπλοκ σε μεγάλα γεωγραφικά πλάτη, αυτός ο μηχανισμός εξασθενεί: η ροή επιβραδύνεται και κυματίζει και οι ψυχρές αέριες μάζες όχι μόνο ωθούνται έξω από τη φυσική τους θέση αλλά παραμένουν στις ίδιες περιοχές για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο έντονο έως και επίμονο κρύο παρατηρείται σε αρκετές περιοχές της Βόρειας Αμερικής και της Ευρασίας. Από την άλλη, η διαταραγμένη ροή μειώνεται σε γεωγραφικό πλάτος και αυτός είναι ο λόγος για την κακοκαιρία πάνω από τη Δυτική Ευρώπη και τη Μεσόγειο. Γιατί όμως συμβαίνει αυτό;
Το κλειδί για να κατανοήσουμε γιατί αυτός ο χειμώνας πηγαίνει διαφορετικά βρίσκεται στον τρόπο που κινείται η ατμόσφαιρα. Φέτος, η ατμοσφαιρική κυκλοφορία κινήθηκε πιο αργά, αλλά σε πολύ μεγαλύτερες κλίμακες. Τα ρεύματα κυματίζονταν σε πολύ μεγάλες αποστάσεις και άλλαζαν τη θέση τους πιο σταδιακά. Όταν συμβαίνει αυτό, οι ατμοσφαιρικές διαμορφώσεις τείνουν να διαρκούν περισσότερο.
Παράγοντες όπως το La Niña ή οι τροπικές ταλαντώσεις μπορεί να ευνόησαν αυτή τη ρύθμιση, ειδικά πάνω από τον Ειρηνικό, αλλά δεν το εξηγούν το φαινόμενο μόνοι τους. Μόλις ξεκινήσει, το τριπλό μπλοκ μπορεί επίσης να διατηρηθεί χάρη στους εσωτερικούς μηχανισμούς της ατμόσφαιρας, οι οποίοι τείνουν να ενισχύουν και να σταθεροποιούν την κυκλοφορία. Είναι σαν ένα μεγάλο κύμα στη θάλασσα. Μπορεί να γεννηθεί από μια αρχική ώθηση, αλλά μόλις σχηματιστεί συνεχίζει να ταξιδεύει μόνο του, αργά και δυνατά, επηρεάζοντας τα πάντα στο πέρασμά του.
Η πολική δίνη είναι ασθενέστερη από το κανονικό. Αυτό μείωσε τον έλεγχο της κυκλοφορίας, επιτρέποντας στα υποκείμενα ρεύματα να κυματίζουν πιο εύκολα και να διατηρούν σταθερές διαμορφώσεις για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Στην πράξη, η πολική δίνη έχει κάνει την ατμόσφαιρα πιο ανεκτική, ευνοώντας κυματιστές και επίμονες συμπεριφορές.
Αυτή είναι μια διαμόρφωση που αποτελεί μέρος της κανονικής μεταβλητότητας της ατμοσφαιρικής κυκλοφορίας, πιο συχνή στο παρελθόν και λιγότερο πιθανή σήμερα, αλλά εξακολουθεί να είναι δυνατή.
Πηγή: 3BMeteo
Ακολούθησε το dokari.gr στο Google News για όλες τις τελευταίες ειδήσεις